حمید برای محدثی نوشت...

در گوشِ نسیم بخوان،
برای پاییز بنویس،
بر دلِ آب بیَنداز،
از آنِ منی!
به اَبر بگو،
به باغچه هم،
و به عریانیِ نمناکِ خیالم،
بپوشان این حقیقت را،
که از آنِ منی!

بگذار غنچه به دشت بگوید و
دشت به کوه،
کوه به صحرا بگوید
و صحرا به دریا
بگذار در گوشِ جهان بپیچد این حکایت!
شاید خدا زیرِ باران،از ذوق شعری تازه سرود!
شعری برای ما،
شعری به نامِ عشق!

سلااااااام محدثه م. صبحت بخیر عزیزدلم